چکیده فارسی: پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط پرخاشگری و تند خویی فیزیکی و کلامی معلمان با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان متوسطه بود پژوهش ازنوع همبستگی است جامعه پژوهش شامل کلیه ی معلمان شهر املش بود نمونه پژوهش، ۱۰۰ نفر به روش خوشه ای از معلمان شهر املش انتخاب شدند برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه از پرسشنامه پرخاشگری و تند خویی ویلیامز و همکاران و آخرین معدل دانش آموزان استفاده شد برای تجزیه و تحلیل نتایج از روشهای ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره استفاده شد نتایج نشان داد که بین پرخاشگری و تند خویی فیزیکی و کلامی معلمان با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معنی دار وجود دارد با توجه به مقادیر بتا، پرخاشگری و تند خویی کلامی ۲۹۲/۰ ، پرخاشگری و تند خویی فیزیکی ۲۱۹/۰ و به عنوان متغیرها یی برای پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می باشند لازم به ذکر است که پرخاشگری و تند خویی فیزیکی، کلامی رابطه منفی با پیشرفت تحصیلی دارند