نویسندگان:
رضا چالمه1 ، فاطمه حیدری2 ، کاظم خرم دل3 .1دکترای تخصصی روانشناسی تربیتی، مدرس موسسه آموزش عالی فاطمیه س شیراز
2دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، موسسه آموزش عالی فاطمیه س شیراز
3دکترای تخصصی روانشناسی مدیریت پژوهش موسسه آموزش عالی فاطمیه س شیراز
چکیده فارسی: هدف ازاین پژوهش بررسی رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده با احساس شرم وگناه درنوجوانان بود روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود جامعه آماری پژوهش دانش آموزان پسر و دختر مقطع متوسطه اول شهر شیراز بودند که از این میان تعداد ۳۱۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند نتایج بیانگر این بود که الگوی ارتباطی گفت و شنود با احساس شرم و گناه رابطه معکوس و معنی داری داشت اما الگوی ارتباطی همنوایی تنهابا احساس شرم رابطه معنی داری داشت در نهایت می توان بیان داشت که شیوه های ارتباطی درون خانواده می تواند هیجانات خودآگاه فرزندان را تحت تاثیر قرار دهد