نویسندگان:

علیرضا رستمی¹ ، فاطمه فتحی² ، عیسی ویسی پور³ ، شهلا یوسف پور⁴ ، محمد رسول بیژندی⁵ ، مهناز بیژندی⁶ .

¹دانش آموخته دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کارشناس سلامت روان شبکه بهداشت و درمان شهرستان سرپل ذهاب، ایران

²دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کیش، رییس امور خوابگاه های دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه

³کارشناس ادبیات فارسی، دبیر آموزش و پرورش شهرستان قصرشیرین، ایران

⁴کارشناس ارشد علم اطلاعات و دانش شناسی، کارمند کتابخانه عمومی شهرستان سرپل ذهاب، ایران

⁵آموزگارمقطع ابتدایی، آموزش و پرورش کرمانشاه، ایران

⁶دبیر مقطع متوسطه۱، آموزش و پرورش کرمانشاه، ایران

چکیده فارسی: تحقیق حاضر مطالعه ای از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود برای گرد آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد انگیزش پیشرفت هرمنس و پرسشنامه استاندارد خود راهبری یاگیری استفاده شد جهت تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS۲۱ و روش آمار توصیفی و استنباطی در قالب جداول و نمودارها، میانگین استفاده شد و در بخش استنباطی از آماره تحلیل کوواریانس برای مقایسه میانگین های مستقل استفاده شد نتایج به دست آمده ۲ ۱۷t= و سطح معنی داری۰ ۰۴p<، و بین دانش آموزان دوگروه آموزش دیده سبک های مقابله ای با روش تدریس متداول ازنظر میزان انگیزش پیشرفت تفاوت معناداروجود دارد بنابراین نتیجه گرفته می شود که میانگین کل نمرات میزان انگیزش پیشرفت دانش آموزان گروه آموزش دیده سبک های مقابله ای ۱۳ ۲۶از میانگین کل نمرات میزان انگیزش پیشرفت دانش آموزان گروه آموزش دیده متداول ۱۲ ۵۰ بیشتر است همچنین شرایط اثر معناداری بر نمرات پس آزمون داشته است ۰ ۰۰p< ،که با درنظرگرفتن مجذور اتا، می توان گفت این تغییرات ناشی از تاثیر آموزش سبک های مقابله ای بر میزان خودراهبری یادگیری انش آموزان در شرایط آزمایش است

کلمات کلیدی: یادگیری ، خودتنظیمی ، انگیزش پیشرفت ، آموزش سبک های مقابله ای .