نویسندگان:
امیر تقی زاده1 ، اسماء زبرجدی شندی2 .1دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی مرکز تسوج، ایران
2دانشجوی کارشناسی حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر، ایران
چکیده فارسی: از سرپرستی کودکان و نظارت بر تربیت آنان تا رسیدن به زمان بلوغ با عنوان حضانت در فقه امامیه یاد می شود، و در اصطلاح حقوق، حضانت به معنی نگهداری و تربیت کودک است لذا بحث حضانت کودک از دیر باز موضوع مهمی بوده است که فقها و حقوق دانان مورد بحث و بررسی قرار داده اند در این پژوهش که به روش تحلیلی توصیفی می باشد به بررسی تطبیقی حضانت فرزند از منظر فقه امامیه و حقوق ایران پرداخته شده است که هدف از آن شناخت کودک و حقوق وی و مباحث پیرامون آن می باشد