چکیده فارسی: در هر جامعه ای گروهی ازکودکان هستند که والدین خود را بر اثر عواملی از دست داده و تنها مانده اند مشکلات یتیمان فقط به مسئله معاش و مادیات محدود نمیشود، هر چند که نبود آن ها نیز بسیار سخت است ، اما آن چه که از خوراک و پوشاک مهم تر است ، محبت و مورد توجه واقع شدن است ؛ چرا که انسان موجودی لطیف و تشنه محبت ، به ویژه در دوران کودکی است ، حال اگر چنین افرادی محبت نبینند ، هیچ تضمینی برای داشتن زندگی سالم برای آنها وجود ندارد و چه بسا ممکن است دچار بحران های شخصیتی و اجتماعی شوند زیرا در محیط خانواده است که انسان تربیت معنوی، اجتماعی و اخلاقی می شود و عدم داشتن خانواده ، در کودکان یتیم منجر به صدمات جبران ناپذیر روحی می گردد از این رو ، اسلام موضوع یتیم نوازی را به عنوان یکی از مهم ترین مسائل جامعه اسلامی معرفی کرده و برای حل این مشکلات ، راه حل و توصیه هایی را مطرح کرده است براساس روایات معصومین علیهم السلام ایتام به دو دسته یتیم ظاهری و یتیم معنوی تقسیم شده اند ایتام ظاهری ؛روایات بیشتری را نسبت به یتیمان معنوی به خود اختصاص داده اند در پژوهش حاضر سعی داریم که به مسئله جایگاه و اهمیت ایتام از منظر روایات با تکیه برروش توصیفی کتاب خانه ای بپردازیم