نویسندگان:

وحید اولیایی¹ ، مهران دهانی² ، خدیجه حسین زهی³ .

¹دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه سیستان و بلوچستان

²دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه سیستان و بلوچستان

³دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه سیستان و بلوچستان

چکیده فارسی: قرآن کریم به عنوان آخرین ارتباط مکتوب الهی با بشر، برای نیل به هدف اصلی خود، از بهترین شیوه های پیام رسانی بهره جسته است که هرکدام در جایگاه خود به عنوان عالی ترین نمونه های ابزار کلامی قابل بررسی هستند؛ یکی از این ابزارهای کلامی، موسیقی و آواهای برخاسته از حروف و چیدمان هجایی متن آن است که درآیات سوره ها شنیده میشود و هرکدام از آنها، بر معانی درون متن دلالت دارد و باعث تاثیرپذیری شنونده میگردد از این سوره ها، میتوان سوره های واقعه و تکویر هستند و هرکدام از آیات این سوره ها، دارای اندیشه بزرگی است که حرفها و صفتهای مختص به آنها، به این اندیشه ها، معنا می بخشند؛ این جستار با روش توصیفی تحلیلی آواهای موجود در سوره های واقعه و تکویر را ازلحاظ موسیقی داخلی مورد واکاوی قرار داده است نتایج به دست آمده حاکی از این است که خداوند متعال الفاظ و آواها را به گونه ای در کنار هم قرار داده که باعث شده است یک متن منسجم ایجاد گردد و این انسجام در ارتباط با آیات قیامت این سوره ها که عملا مناسب با مقتضای حال مخاطبان است و درک سریع متن را برای مخاطب فراهم نموده است

کلمات کلیدی: آواشناسی ، آیات قیامت ، سوره واقعه ، سوره تکویر .