نویسندگان:

لیلا شعاعی¹ ، افسانه شهبازی فر² ، فاطمه کیانی فر³ ، معصومه اصفهانی تالاری⁴ .

¹کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات اهواز، گروه روانشناسی، اهواز، ایران

²کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات اهواز، گروه روانشناسی، اهواز، ایران

³کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات اهواز، گروه روانشناسی، اهواز، ایران

⁴کارشناس روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، گروه روانشناسی، اهواز، ایران

چکیده فارسی: هدف از انجام این پژوهش اثربخشی خانواده درمانی مبتنی بر طرحواره درمانی بر طرد، عملکرد مختل، دیگر جهت مندی، گوش بزنگی محدودیتهای مختل زنان با نارضایتی زناشویی شهر بهبهان در سال 5931 بود این تحقیق نیمه ازمایشی پیش ازمون و پس ازمون با گروه کنترل بود جامعآ مماری کلیه زنان نارضایت از زندگی زناشویی خود ارجاع به مراکن مشاورهای خانواده شهر بهبهان بودند که به روش نمونهگیری در دسترس تعداد 93 زن در دو گروه مزمایشی و کنترل قرار داده شدندشهر گروه 51 نفر که گروه ازمایشی طرحواره درمانی را در 8 جلسه 5 ساعته و هفته ای 2 بار خانواده درمانی مبتنی بر طرحواره درمانی را اموزش دیدند نتایج نشان داد که رویکرد خانواده درمانی مبتنی بر طرحواره درمانی بر بر طرد، عملکرد مختل، دیگر جهت مندی گوش بزنگی محدودیت های مختل زنان با نارضایتی زناشویی موثر است بنابراین می توان نتیجهگیری رویکرد خانواده درمانی مبتنی بر طرحواره درمانی می تواند برطرد عملکرد مختل، دیگر جهت مندی، گوش بزنگی، محدودیتهای مختل زنان با نارضایتی زناشویی را بهبود بخشد

کلمات کلیدی: طرد ، عملکرد مختل ، دیگر جهت مندی ، گوش بزنگی ، محدودیتهای مختل ، ازدواج .