نویسندگان:

¹استادیار گروه روانشناسی. دانشکده علوم انسانی دانشگاه بجنورد

²کارشناسی ارشد مشاوره شغلی. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده فارسی: مطالعات مختلف درباره ارتباط کمال­گرایی و عملکرد تحصیلی نتایج ناهماهنگی را گزارش کرده­اند. با این‌ وجود، کمال­گرایی می­تواند از طریق تأثیرگذاری بر باورهای توانمندی تحصیلی و نیز راهبردهای یادگیری خودنظم‌بخشی بر عملکرد تحصیلی تأثیر بگذارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودنظم­بخشی و خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین کمال­گرایی و عملکرد تحصیلی دانشجویان انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانشجویان دانشگاه بجنورد بود که با روش نمونه­گیری خوشه­ای، نمونه‌ای به حجم 351 نفر انتخاب گردید. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه­ کمال­گرایی اهواز (1378)، پرسشنامه خودنظم‌بخشی بوفارد (1995)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مک ایلروی و بانتینگ (2002) بود و برای اندازه­گیری عملکرد تحصیلی از معدل دانشجویان استفاده شد. داده­های جمع‌آوری‌ شده از طریق الگویابی معادلات ساختاری و با استفاده از روش حداقل مجذورات جزئی (PLS-SEM) تحلیل شد. نتایج نشان داد که کمال‌گرایی به­طور غیرمستقیم و از طریق متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی و خودنظم‌بخشی بر عملکرد تحصیلی اثر معنی­داری داشت. مدل پیشنهادی دارای شاخص­های برازش مناسبی بود. مداخلات روان‌شناختی بر کمال­گرایی می­تواند تأثیرات مثبتی بر عملکرد تحصیلی داشته باشد.

Study of relationship between perfectionism and academic performance: mediating role of self-regulation and academic self-efficacy

English Abstract: The various studies have reported inconsistent results about the relationship between perfectionism and academic performance. However, the perfectionism can influence academic performance through effecting on believes of academic ability and also self- regulated learning strategies. The present research was conducted to investigate mediating role of the self-regulation and academic self-efficacy in the relationship between students' perfectionism and the academic performance. The statistical population included all of the students of university of Bojnord that sample of 351 students was selected by cluster sampling method. Instruments of the study included Ahvazʼs perfectionism questionnaire (1999), Boufard’s self -regulation questionnaire (1995) and academic self-efficacy of McIlroy and Bunting (2002) and the average grades of students were for measurement of the academic performance. The collected data was analyzed by Structural Equation Modeling using the partial least squares method (PLS). Results showed that the perfectionism indirectly through academic self-efficacy and self-regulation variables affected significantly on the academic performance. The proposed model had good fitness indexes. Psychological interventions on the perfectionism can have a positive influence on the academic performance.