نویسندگان:
سعیده رشیدی1 ، مجید یاسوری2 ، سمیرا محمودی3 .1دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2استاد، گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3استادیار، گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
چکیده فارسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا توصیفی- تحلیلی است. جامعه آماری تحقیق را زنان 15 تا 64 سال تشکیل می دهند. برای دستیابی به حجم منطقی نمونه مورد نیاز از کل جامعه آماری از فرمول کوکران و نمونهگیری تصادفی طبقهای (تعداد زنان در هر دهستان) استفاده شده است. برای تعیین حجم نمونه زنان هر دهستان بر اساس تعداد کل زنان و با استفاده از فرمول نسبت حجم نمونه محاسبه شده است که بر طبق فرمول کوکران تعداد 380 نفر بهعنوان نمونه تعیین گردید. بهمنظور تجزیه و تحلیل یافتههای تحقیق از آزمون تی تک نمونهای، تحلیل رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر استفاده شده است. نتایج نشان داد متغیر اقتصادی با میانگین 080/3، متغیر اجتماعی با میانگین 108/3، متغیر روانشناختی با میانگین 114/3 و متغیر فردی با میانگین 074/3 در وضعیت مطلوب قرار دارند. از بین گویههای مورد مطالعه توانمندسازی، گویه تمرکز روی کارها و مدیریت آن با میانگین 247/3 بالاترین میانگین و گویه اعتماد با میانگین 218/1 کمترین میانگین را دارد. در مجموع توانمندسازی زنان روستایی با میانگین 050/2 با توجه به سطح معناداری بهدست آمده و همچنین حد بالا و حد پایین که هر دو منفی هستند، نامطلوب ارزیابی شده است. بهمنظور بررسی عوامل مؤثر بر توانمندسازی زنان روستایی از تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد که نتایج نشان داد عامل اقتصادی با مقدار ضریب بتای 325/0 بیشترین تأثیر و عامل روانشناختی با مقدار ضریب بتای 154/0 کمترین تأثیر را در توانمندسازی زنان دارند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد عامل اقتصادی با مقدار اثر کلی 551/0 بیشترین تأثیر و عامل روانشناختی با مقدار اثر کلی 154/0 کمترین تأثیر را بر توانمندسازی زنان داشته است.
Factors Influencing the Empowerment of Rural Women in Southern Isfahan Province
English Abstract: This study is applied in nature and utilizes a descriptive-analytical methodology. The total rural population of the study area is 66,858, of which 31,785 are women. The statistical population includes women aged 15 to 64 years. To determine the appropriate sample size, Cochran’s formula and stratified random sampling based on the number of women in each rural district were used. Based on these calculations, a total of 380 women were selected as the sample. To analyze the data, one-sample t-test, multiple regression analysis, and path analysis were employed. The results revealed that the four variables—economic (mean: 3.080), social (mean: 3.108), psychological (mean: 3.114), and individual (mean: 3.074)—were in relatively favorable conditions. Among the empowerment indicators, "focus on tasks and their management" had the highest mean score (3.247), while "self-confidence" had the lowest (1.218). Overall, the mean level of women's empowerment was 2.050. Considering the obtained significance level and the fact that both the upper and lower bounds were negative, the general status of empowerment was assessed as unfavorable. To examine the influencing factors, multiple regression analysis was conducted. Results showed that the economic factor had the greatest impact on women's empowerment (β = 0.325), followed by individual (β = 0.272), social (β = 0.216), and psychological factors (β = 0.154). Path analysis also indicated that the economic factor had the highest total effect (0.551), while the psychological factor had the lowest (0.154) on rural women's empowerment.