نویسندگان:

¹دکتری فلسفة تطبیقی و پژوهشگر مقیم مرکز تحقیقات زن و خانواده

²دانشجوی دکتری گروه مطالعات زنان و خانواده، دانشکدۀ سبک زندگی ایرانی-اسلامی، دانشگاه جامع انقلاب اسلامی، تهران، ایران.

چکیده فارسی: جنگ تحمیلی دوازده‌روزه که با حملۀ رژیم صهیونیستی و مشارکت مستقیم دولت آمریکا در بامداد 23 خرداد 1404 آغاز شد، آثاری از مشارکت مردمی خلق کرد. این جنگ در سطح جامعه غافلگیرانه بود. بااین‌حال صحنه‌هایی را پدیدار ساخت که برخی از آن‌ها با قلم تاریخ شفاهی به ثبت رسیده‌اند. در این پژوهش هدف آن است که یادداشت‌های کوتاهی که جمعی از زنان نویسنده از تجربۀ زیستۀ زنان و خانواده‌هایشان در جنگ دوازده‌روزه به نگارش درآورده‌اند، بررسی شود. پس از گردآوری داده‌های اولیه به روش تحلیل مضمون کیفی، مضامین اولیه و ثانویۀ این یادداشت‌ها دسته‌بندی شدند. یادداشت‌ها منتشرشده از زنان نویسنده در پیام‌رسان‌های داخلی «بله» و «ایتا» بود. از تحلیل داده‌های اولیه، پنج مضمون ثانویه به‌دست آمد که عبارت‌اند از: «سوژۀ عاطفه‌محور»، «تاریخ‌نگاری تحلیلی زنانه»، «نقش‌آفرینی آگاهانه»، «هزینۀ خانوادگی برای وطن» و «مسئولیت‌پذیری اجتماعی-ملی». نتیجۀ پژوهش بیانگر سوژۀ فعالانه و چندوجهی زنان ایرانی در خلال جنگ دوازده‌روزه بود. در عمدۀ یادداشت‌های نگارش‌شده، زنان ایرانی در جنگ دوازده‌روزه، نه به‌عنوان یک ابژۀ قربانی‌شده، بلکه سوژه‌ای با عاملیت چندوجهی روایت شده‌اند. یافته‌ها بر این اصل تأکید داشت که عاملیت زنان ایرانی در راستای تقابل با سلطۀ دشمن بود. جدال اصلی زنان ایرانی با دشمن مهاجم، نه صرفاً برای حفظ تمامیت سرزمینی کشور، بلکه برای دفاع از استقلال انسان ایرانی در هویت دینی-ملی بروز پیدا کرد.

Women Write War: A Thematic Analysis of Women’s Literary and Media Accounts of the Twelve-Day War

English Abstract: The twelve-day imposed war, which occurred with the attack of the Zionist regimeand the direct participation of the US government at dawn on June 13, 2025, produced manifestations of public participation. Although this war was unexpected for the general public, it nevertheless generated scenes, some of which have been documented through the lens of oral history. The aim of this study is to examine the brief notes composed by a collective of female authors regarding the lived experiences of women and their families during the twelve-day war. The primary and secondary themes in these notes were categorized after the initial data was collected using qualitative thematic analysis. The notes under study were those that were published by female authors on the domestic messaging platforms ‘Baleh’ and ‘Eitaa.’ Five secondary themes were identified through the examination of the initial data: ‘emotion-oriented subjectivity,’ ‘feminine analytical historiography,’ ‘conscious role-playing,’ ‘familial cost for the homeland,’ and ‘socio-national responsibility.’ The study’s findings suggest that Iranian women's subjectivity was both active and multifaceted during the twelve-day war. In most of the notes written, Iranian women during the twelve-day war were narrated not as victimized objects, but as subjects with multifaceted agency. The findings underscored the fact that the agency of Iranian women was designed to challenge the enemy’s dominance. The primary objective of Iranian women's resistance against the invading enemy was not merely to safeguard the country's territorial integrity, but also to safeguard the independence of the Iranian human being in their religious-national identity.