نویسندگان:

¹محقق رسمی

چکیده فارسی: خشونت علیه زنان، پدیده‌ای است که آثار گوناگونی بر سلامت جسم و روح زنان و به تبع آن بر سلامت خانواده و جامعه وارد می‌کند. وجود انواع خشونت علیه زنان در جوامع اسلامی لزوم و ضرورت تبیین دیدگاه اندیشمندان مسلمان را آشکار می‌نماید.در فقه امامیه، هیچ‌گونه مجوزی برای خشونت علیه زن وجود ندارد. علامه فضل‌الله به این امر به عنوان یک آسیب جدی اجتماعی پرداخته است و در فتوایی مقابله به مثل برای زنان را به هنگام خشونت تجویز نموده است. بسیاری از اندیشمندان و فعالان اجتماعی فتوای مذکور را با دلایل خود رد و یا تأیید نموده‌اند. در پژوهه حاضر که با روش تحقیق تحلیلی- توصیفی و با ابزار تحلیل محتوای کیفی نسبت به اسناد موجود، صورت گرفته است، آراء موافقین و مخالفین با رویکرد دینی – اجتماعی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته و در نهایت به تحلیل فتوای مذکور و ارائه راه حل برای معضل خشونت جسمی علیه زنان پرداخته شده است. یافته‌های پژوهش را چنین می‌توان تبیین نمود: در آموزه‌های اسلامی هیچ مجوزی برای خشونت و ضرب و شتم نسبت به زن وجود ندارد و مسأله «ضرب» به هنگام نشوز، اقدامی تنبیهی از روی رفاقت و به قصد اصلاح است و از سویی مسأله دفاع از خود به هنگام خشونت، اصلی عقلانی است که شامل هر انسانی(زن و مرد) می‌شود. هدف از صدور فتوای مورد بحث نیز پاسخگویی خشونت با خشونت نیست

Examining Allameh Fazlullah's fatwa regarding the permissibility of confronting women when suffering from violence (A comparative approach to the arguments of supporters and opponents of fatwa)

English Abstract: Violence against women is a phenomenon that has various effects on the health of the body and soul of women and consequently on the health of the family and society. The existence of all kinds of violence against women in Islamic societies reveals the need and necessity of explaining the point of view of Muslim thinkers. In Imami jurisprudence, there is no permission for violence against women. Allameh Fazlullah has addressed this issue as a serious social harm and prescribed reciprocation for women in the event of violence in a fatwa. Many thinkers and social activists have rejected or approved the mentioned fatwa with their own reasons. In the present study, which was conducted with the analytical-descriptive research method and qualitative content analysis tool compared to the existing documents, the opinions of the supporters and opponents were examined and analyzed with a religious-social approach, and finally, the analysis of the said fatwa and the presentation of the way The solution to the problem of physical violence against women has been discussed. The findings of the research can be explained as follows: In Islamic teachings, there is no permission for violence and beating towards women, and the issue of "beating" when it is not good is a punitive action out of friendship and with the intention of reformation. On the other hand, the issue of self-defense during violence is a rational principle that includes every human being (men and women). The purpose of issuing the discussed fatwa is not to