چکیده: آيتالله سيد ابوالقاسم موسوي خويي از چهرههاي برجسته فقه اماميه است كه مباحث فقه معاملات را در قالب درس خارج با اتكا به متن مكاسب شيخ انصاري سامان داده و تقريرات آن به قلم محمدعلي توحيدي تبريزي در كتاب مصباح الفقاهه في المعاملات گردآمده است. اين پژوهش با رويكرد كاربردي و روش توصيفي تحليلي به ترجمه و باز پردازي بخشي از جلد 1 در صفحات 237 تا 331 ميپردازد و واحد تحليل آن پاراگرافها و گزارههاي استدلالي متن است تا پيوند ميان دليل و نتيجه در زبان فارسي حفظ شود. محورهاي اصلي ترجمه شامل اصل جواز انتفاع از اعيان نجس و حدود دلالت ادله بر منع يا جواز انتفاع است و سپس به معاملات با قصد يا شرط منفعت حرام در بيع و اجاره ميپردازد و نسبت ميان حكم تكليفي و حكم وضعي را در مقام صحت و بطلان عقد روشن ميسازد. بخش ديگر بهقاعده اعانه بر حرام اختصاص دارد و نشان ميدهد تحقق عنوان كمك بر گناه تابع انتساب عرفي و اثرگذاري واقعي در تحقق معصيت است و از همين رهگذر مرزهاي تعامل معاملاتي با موارد مشكوك يا مورد ابتلا تبيين ميگردد. در ادامه معيار منفعت عقلايي و مشروعيت فروش ابزار قابلاستفاده در محرمات بررسي ميشود و تمايز ميان شيء داراي منفعت حلال معتد به و شيء فاقد منفعت مشروع در حكم بيع و ضمان و آثار معاملاتي برجسته ميگردد. نتيجه پژوهش ارائه متني روان و منقح همراه با همسانسازي اصطلاحات و پرهيز از جابهجايي مفهومي است تا براي آموزش و پژوهش در فقه معاملات و براي تحليل مسائل نوپديد بازار و روابط اقتصادي قابلاستفاده باشد.