چکیده: تربيت، فرايندي هدفمند براي شكوفاسازي استعدادهاي انسان، شكلدهي شخصيت و هدايت رفتار اوست. در اين فرايند، مربي نقشي محوري دارد و اثربخشي تربيت در گرو برخورداري او از صلاحيتهايي متناسب با ماهيت و اهداف تربيت است. با وجود توجه انديشمندان تربيتي حوزوي معاصر به ابعاد گوناگون تربيت و نقش مربي، صلاحيتهاي لازم براي ايفاي اين نقش كمتر به صورت منسجم و نظاممند تبيين شده است. ازاينرو، پژوهش حاضر با هدف تبيين صلاحيتهاي مربي بر اساس ديدگاه اين انديشمندان انجام شد. روش پژوهش، توصيفي ـ تحليلي بوده و دادهها با مراجعه به آثار و آراي انديشمندان تربيتي حوزوي معاصر گردآوري و تحليل شده است. يافتههاي پژوهش نشان داد كه صلاحيتهاي مربي در سه ساحت بينشي، گرايشي و مهارتي ـ رفتاري قابل تبيين است؛ ساحت بينشي ناظر به مباني معرفتي مربي درباره انسان و تربيت است و مؤلفههايي چون نگرش به چيستي تربيت، آگاهي از نظام تربيتي اسلام و آگاهي نسبت به عوامل و موانع تربيت و... را در بر ميگيرد. ساحت گرايشي به انگيزهها و جهتگيريهاي دروني مربي در فرايند هدايت متربي مربوط ميشود و مؤلفههايي مانند ايمان، اخلاص و ايثار و... را شامل ميشود. ساحت مهارتيـ رفتاري ناظر به تواناييهاي عملي مربي در فرايند تعامل و هدايت متربي است؛ بهگونهاي كه ساحت مهارتي، مهارتهاي ارتباطي و روشي را در بر ميگيرد و ساحت رفتاري، با مؤلفههايي مانند قدرت و شيوايي بيان، نشاط و شادابي، انضباط و... شناخته ميشود.